Artikels

Die betekenis van die groot moskee van Cordoba in die tiende eeu

Die betekenis van die groot moskee van Cordoba in die tiende eeu

Die betekenis van die groot moskee van Cordoba in die tiende eeu

Deur Nuha N. N. Khoury

Muqarnas, Vol. 13 (1996)

Inleiding: Die Groot Moskee van Cordoba word algemeen erken as een van die mees unieke monumente van die Middeleeuse argitektuur. Dit monument word gevier vir sy harmonie, balans, dramatiese gebruik van lig en versiering en sy algehele eenheid en estetiese sensitiwiteit. Dit behoort tot 'n gevestigde funksionele tipe, die hipostyle-moskee, maar kom neer op meer as 'n blote variant van hierdie tipe. Die samesmelting van ou, hergebruikte en oorspronklike argitektoniese elemente in nuwe vindingryke kombinasies, sy stelsel van dubbelverdieping arkades met bo-op perdeskoenboë ondersteun deur slanke pilasters op marmerkolomme, en die oorspronklikheid van die algehele samestellende effek daarvan, is alles faktore wat die waarde daarvan verhoog die geskiedenis van Westerse Islamitiese argitektuur in die besonder en Mediterreense argitektuur in die algemeen. Die argitektoniese belang van die moskee word gekoppel aan die historiese betekenis daarvan. As die voorste monument van Al-Andalus, beliggaam die Cordoba-moskee die geskiedenis van die Iberiese skiereiland vanaf sy Islamitiese oorname in 711 deur opeenvolgende stadiums van Umayyad en post-Umayyad-heerskappy en daarna. Na die val van Cordoba in 1236 is die moskee bewaar as die bewaarplek van Castilliaanse Spanje se tekens van oorwinning, en het dit 'n bron van estetiese en argitektoniese inspirasie geword wat uiteindelik na die Nuwe Wêreld vervoer is. In Islamitiese Middeleeuse geskrifte van dieselfde era en later is die Groot Moskee van Cordoba van 'n Umayyad-monument omskep in die primêre kulturele en godsdienstige oorblyfsel van al-Andalus, 'n Islamitiese land wat vir Islam verloor is. Terwyl die Moskee se Moslemhistorici die konkrete visuele voorstelling van 'n duidelike kreatiewe kultuur gemaak het, het die geo-politieke posisie in die geskiedenis van die Middeleeuse Spanje dit die simbool gemaak van 'n nasionale persoonlikheid wat gesmee is uit die interaksie van twee soms ideologiese teenoorgestelde wêrelde.

'N Soortgelyke veelheid van identiteit stel die kreatiewe en materiële kultuur van die Cordoba-moskee in kennis. As die belangrikste artefak van 'n Umayyad-dinastie wat in 756 uit Sirië na Spanje gevlug het, behoort die monument tot minstens twee argitektoniese en kulturele tradisies, en die argitektoniese woordeskat dui dit tegelyk op plaaslike Spaanse en Siriese Umayyad-bronne. Die totale samestelling van die finale samestelling is egter morfologies en esteties onderskeidend: 'n unieke herformulering van bestaande argitektoniese besonderhede (hoefysterboë, dubbelverdieping-arkades, afwisselende klip- en baksteenvoussoirs) binne 'n nuwe rangskikking van universele vorms (hipostyle-sale, aksiale vloede , koepelvormige spasies). Die Cordoba-moskee kan dus op verskillende punte in 'n groter argitektoniese geskiedenis geleë wees. Sy verbintenisse met die verlede maak dit die hoogtepunt van 'n ouer Umayyad-tradisie, terwyl die besondere kreatiewe ligging in Al-Andalus dit die beginpunt maak vir 'n nuwe tradisie met verskillende geskiedenis in Spanje en Noord-Afrika.


Kyk die video: Spain-Córdoba Mezquita Great Mosque Part 3 (Augustus 2021).